بازگشتند . ( 1 ) و سريهء شجاع بن وهب اسدى در ربيع الاول سال هشتم كه بيست و چهار تن از مسلمانان همراه او بودند ، به سوى گروهى از هوازن . وى شبها حركت مىكرد و روزها پنهان مىشد تا آنكه سحرگاه به جايگاه ايشان رسيد و بر اموال و گوسفندان آنان دست يافت و به مدينه بازگشت . و سريهء كعب بن عمير غفارى ، به همراه پانزده مرد به سوى ذات اطلاح از سرزمين شام . ايشان هنگامى كه به آن نقطه رسيدند جمع بزرگى از مردم را در آنجا يافتند ، كعب بن عمير ايشان را به اسلام فراخواند و آنان پاسخ او را با پيكان و تيغهاى تيز دادند . مسلمانان نيز به پيكارى سخت با آنان پرداختند تا آنكه تا آخرين نفر كشته شدند و جز يك تن از مسلمانان كسى باقى نماند . ( 2 ) غزوهء مؤته در اين غزوه پيامبر سپاهى مركب از سه هزار رزمنده سازمان داد و به ايشان فرمان داد بسوى سرزمين شام بروند و اهل آن مناطق را به اسلام دعوت كنند ، و اگر رد كردند و شرايط مسلمانان را نپذيرفتند با ايشان پيكار كنند . اين اعزام در سال هشتم هجرى واقع شد . مورخان در انگيزه‌هاى اين جنگ اختلاف كرده‌اند . برخى گفته‌اند انگيزهء آن گرفتن انتقام حرث بن عمير ازدى بود كه پيامبر ( ص ) او را با نامه‌اى بسوى پادشاه بصرى روانه نمود . هنگامى كه وى به مؤته رسيد شرحبيل بن عمرو غسانى به او برخورد و از وى پرسيد : كجا مىروى ؟ گفت : به شام . گفت : آيا از فرستادگان محمدى ؟ گفت : آرى . شرحبيل نيز او را بست و گردنش را زد . جز او هيچ يك از فرستادگانى كه پيامبر به سوى پادشاهان و فرمانروايان بيرون حجاز فرستاده بود كشته نشدند . اين حادثه ضربهء شديدى براى پيامبر و مسلمانان بود . از اينرو پيامبر اين سپاه سه هزار نفرى را براى كيفر آن والى و پيروانش فرستاد . ( 3 ) برخى نيز گفته‌اند اين سريه براى گرفتن انتقام سريهء كعب بن عمير